ای که پیچیده شبی در دل این کوچه صدایت

یک جهان پنجره بیدار شد از بانگ رهایت

ماه مبارک شعبان، نورانی و دل پذیر و روح بخش سر می رسد و چون مژده بهاری که به جان خسته باغ می دود، دل های شیعیان را تازه و شاد می کند. بوی بهشت در دل ها می پیچد و در چشم ها نور معنویت می درخشد.

ماه شعبان سر می رسد و در سوّمین روز از این ماه مبارک ، فرزند مولی الموحدین علی بن ابی طالب (ع) و زاده زهرای اطهر (س) ، نور چشم رسول خدا چشم می گشاید و عالم خاکی را به بوی بهشتی خود روح آسمانی می بخشد.

روز سوم شعبان ، روز میلاد امام حسین (ع) ، وارث عظیم ترین حادثه تاریخ است . روز تولد بزرگ پاسداری که شراب عشق را نوشید و با خون خود و فرزندانش مکتب اسلام را زنده نگاه داشت تا هیچ گاه رنگ نابودی بر خود نبیند.

صبر و استقامتِ همچون کوه او بود که به ما درس شهامت و ایستادگی در برابر تمامی کژی ها را داد و چه زیبا ،صفات حقیقی یک پاسدار را برای شیعیانش به یادگار گذاشت. پاسداری به دور از تمامی تعلقات دنیا، بریّ از همه اغراض شخصی و جاه طلبی، نهایت شرافت ، ایثار، رحمت و فداکاری.

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد

ببوی او دل بیمار عاشقان چو صبو فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد

کرشمه تو شرابی بعاشقان پیمود که علم بی خبر افتاد و عقل بیحس شد

گلستان سعدی

سالروز مبعث پیامبر رحمت و اخلاق ،حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله بر همه آزادگان و مسلمانان موحد به ویژه هموطنان مقیم مالزی تبریک و تهنیت باد.

امین قریش در سن چهل سالگی در غار حرا، سرگرم عبادت و غرق تفکّر درنظام آفرینش بود که وحی آغاز گردید. نخستین آیاتی که بر پیامبر نازل گردید، این آیات بود: 

اَقْرَأْ بَسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقْ، خَلَقَ الاِنْسانَ مِنْ عَلَقْ... 

بخوان به نام پروردگاری که جهان را آفرید و انسان را از خون بسته، خلق کرد. بخوان در حالی که پروردگار تو عزیز و گرامی است؛ پروردگاری که به وسیله ی قلم، تعلیم داد و به انسان آن چه نمی دانست، آموخت.